Wat is frequentie?
Binnen echografie verwijst frequentie naar het aantal trillingen van geluidsgolven per seconde. Deze wordt gemeten in hertz (Hz). De frequenties die worden gebruikt in medische echografie liggen doorgaans tussen 1 megahertz (MHz) en meer dan 30 MHz. Hogere frequenties leveren een betere beeldresolutie op, maar dringen minder diep door in het weefsel, terwijl lagere frequenties een grotere penetratiediepte mogelijk maken, maar met een lagere resolutie. Echografietechnologie maakt gebruik van dit frequentiebereik om gedetailleerde beelden van de interne structuren van het lichaam te creëren, wat clinici ondersteunt bij zowel diagnostische als therapeutische procedures.
Wat wordt beschouwd als een ‘hoge’ of ‘ultrahoge’ frequentie?
Verschillende frequentiebereiken worden gebruikt afhankelijk van de beeldvormingsbehoefte en de balans tussen resolutie en penetratiediepte. Deze frequentiebereiken helpen clinici en technici bij het selecteren van de meest geschikte echografie-instellingen voor uiteenlopende diagnostische en therapeutische toepassingen, zodat een optimale beeldkwaliteit en diagnostische nauwkeurigheid worden bereikt.
Hoogfrequente echografie (10–30 MHz): Wordt gebruikt voor het afbeelden van meer oppervlakkige structuren zoals pezen, spieren en organen dicht onder het huidoppervlak. Deze frequenties leveren beelden met een hoge resolutie, maar dringen minder diep door in het weefsel.
Ultrahoogfrequente echografie (30 MHz+): Wordt gebruikt voor beeldvorming met zeer hoge resolutie van oppervlakkige structuren zoals kleine zenuwen, pezen, bloedvaten, huidlagen en kleine gewrichten – met name binnen de eerste centimeter van het beeldveld.
Waarom is ultrahoogfrequente echografie zo bijzonder?
Hoewel echografietechnologie al sinds de jaren vijftig wordt toegepast in de diagnostische geneeskunde, waren er lange tijd technische beperkingen die het moeilijk maakten om de hoogste frequentiebereiken te benutten. Dr. Stuart Foster, onderzoeker aan het Sunnybrook Research Institute in Toronto, Canada, overwon deze technische barrières met zijn onderzoek en richtte in 1999 het bedrijf op dat tegenwoordig bekendstaat als FUJIFILM VisualSonics, Inc. Het bedrijf is gespecialiseerd in ultrahoogfrequente echografiesystemen voor preklinisch onderzoek op gebieden zoals cardiologie, oncologie, neurobiologie en ontwikkelingsbiologie.
Dit effende het pad voor het eerste klinisch beschikbare UHF-echografiesysteem ter wereld, Vevo MD, waarmee klinische onderzoekers het potentieel van deze nieuwe frequentiebereiken konden verkennen voor toepassingen binnen chirurgische planning, dermatologie, vasculaire biologie en andere medische specialismen.
Wat biedt Sonosite?
De UHF-transducer van Fujifilm Sonosite is de eerste en enige ultrahoogfrequente transducer van 46 MHz die direct aan het bed van de patiënt beschikbaar is (point-of-care).
Door een samenwerking met Fujifilm VisualSonics – marktleider op het gebied van ultrahoogfrequente echografie – heeft Sonosite het eerste point-of-care echografiesysteem ontwikkeld dat beelden kan maken met zowel lage als ultrahoge frequenties.
Met de UHF46-20-transducer biedt de Sonosite LX nu de beste beeldkwaliteit voor oppervlakkige structuren en het breedste frequentiebereik dat beschikbaar is op enig POCUS-systeem (Point-of-Care Ultrasound).
Gedetailleerde microscopische anatomie
- Uitzonderlijke visualisatie van microscopische anatomie: Bekijk oppervlakkige bloedvaten, zenuwen en neonatale anatomie op submillimeterniveau met een helderheid die voorheen niet mogelijk was met point-of-care echografie. Dit biedt een betere basis voor weloverwogen klinische beslissingen.
- Vasculaire toegang: Ultrahoogfrequente echografie kan clinici helpen de kwaliteit van procedures te verbeteren door een betere visualisatie van oppervlakkige bloedvaten in het submillimeterbereik mogelijk te maken.
- Ondersteuning van diagnostiek en interventie: UHF kan helpen bij het identificeren van subklinische synovitis, erosies, kristalafzettingen en ontstekingen, wat kan bijdragen aan een vroegere diagnose en interventie bij chronische aandoeningen.
Conclusie: Vooruitgang in echografietechnologie – met name op het gebied van ultrahoogfrequente beeldvorming – vergroot de mogelijkheden binnen medische beeldvorming en onderzoek. Met hulpmiddelen zoals de Sonosite LX en de UHF46-20-transducer krijgen clinici en onderzoekers toegang tot een breder frequentiebereik, waardoor oppervlakkige structuren met uitzonderlijke detailweergave zichtbaar kunnen worden gemaakt. Deze innovaties ondersteunen een breed scala aan diagnostische en procedurele toepassingen en maken echografie tot een veelzijdig hulpmiddel in zowel klinische als preklinische omgevingen.
